Να μην ολοκληρωθεί ο βιασμός της Αττικής

Οι πολλαπλοί κίνδυνοι για το περιβάλλον από την κατασκευή ΧΥΤΑ στην περιοχή των Μεσογείων

Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη*

Προχθές ο Τάσος Παπαγεωργίου, ένας καλός φίλος και ενεργός πολίτης από το Γραμματικό, με ξενάγησε μαζί με στελέχη μας στην ενδοχώρα των Μεσογείων. Ξεκινήσαμε από το Γραμματικό, είδαμε από ψηλά τον ΧΥΤΑ, περάσαμε από τους δρόμους που ανοίγονται για τα χιλιάδες απορριμματοφόρα που θα περνούν με ρυθμούς χελώνας κουβαλώντας τα σκουπίδια της υπόλοιπης Αττικής μέχρι τη μεγάλη πληγή στα βουνά, όπου θα εναποτίθενται.

Υπέροχη γη, με μέρη που σου θυμίζουν Τοσκάνη, άγρια χλωρίδα, περπάτησα και το μοναδικό τοξωτό γεφύρι της Αττικής, κατασκευασμένο το 1896. Από αυτό περνούσαν οι γραμμές των ορυχείων βωξίτη των Πανθέων, για να καταλήξουν με το τρενάκι στον όμορφο Λημνιώνα και να φορτωθεί το βαρύ μετάλλευμα στα πλοία.

Σήμερα εκεί είναι το αντικομφορμιστικό καταφύγιο του Λευτέρη και της Μπέτυς, που μας φιλοξένησαν με τον δωρικό, αλλά ανοιχτόκαρδο τρόπο των καλών ανθρώπων. Ένα μικρό σπίτι δίπλα στο κύμα, κατεβαίνεις μερικά σκαλιά ανάμεσα από τις φραγκοσυκιές και βουτάς υπό το βλέμμα των θηριωδών ελληνικών ποιμενικών, που μας υποδέχτηκαν με την ενδεδειγμένη καχυποψία των πανάρχαιων φυλάκων της γης μας.

Εκεί αναλογιστήκαμε τι θα γίνει όταν θα αρχίσει να δουλεύει ο ΧΥΤΑ, άλλος ένας Παρθενών των μπομπολαίων της Μεταπολίτευσης. Όταν χιλιάδες φορτηγά καθημερινά θα σέρνονται στις στροφές και τις ανηφόρες, όταν θα δηλητηριάσουν τα υπόγεια ύδατα των λαχανόκηπων της Αττικής και της άγριας φύσης των βουνών γύρω του και η οσμή και η μόλυνση θα φτάνουν ως τα όμορφα ακρογιάλια, κοντά στον Λημνιώνα, στο μικρό και το μεγάλο Σέσι.

Άραγε, έτσι διαχειρίζονται τα απορρίμματά τους οι εταίροι μας, τους οποίους θέλουν πολλοί να μιμούμαστε; Πάνε στα πιο όμορφα μέρη τους, τρώνε τα βουνά, στρώνουν ασφαλτόπανα και θάβουν τα σκουπίδια; Εκατό τόνοι οικιακά σκουπίδια την ημέρα μπορούν να παράξουν ρεύμα για μία πόλη 25.000 κατοίκων. Φανταστείτε οι χιλιάδες τόνοι της Αθήνας και των περιχώρων τι μπορούν να παραγάγουν.

Ποιοι, λοιπόν, αντί για την ολική ανακύκλωση και την παραγωγή ενέργειας, προτιμούν το σκίσιμο της γης, το βρόμισμά της, τη μόλυνση του νερού και χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων οδοποιίας; Κάποιοι το επέλεξαν και κάποιοι το συνεχίζουν. Έγκλημα σε βάρος της αττικής γης, των ανθρώπων και της φύσης. Δεν πρέπει να ολοκληρωθεί.

*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ           www.neadexia.gr